Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2192 K.2014/9377

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.04.2009 tarihli Gayrimenkul Satın Alma Sözleşmesi ile davalılardan 950.000 Norveç Kronu bedel ile bir daire satın aldığını ancak davalıların satış işlemini yapmadıklarını ileri sürerek, davaya konu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, tescil talebinin kabul edilmemesi halinde ise, müvekkili tarafından davalılara verilmiş bulunan 950.000 Norveç Kronunun davalılardan alınarak müvekkiline teslim edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar vekili, müvekkillerinin davaya konu sözleşmenin tarafı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 12 nolu bağımsız bölümün tapu maliklerinin davalılar dışında üçüncü kişiler olması nedeniyle, davacının tapu iptali ve tescil talebi yönünden davalıların dava ehliyetinin bulunmadığı ve davacının alacak talebi yönünden söz konusu talebin dayanağını oluşturan 28.04.2009 tarihli sözleşmede davalıların taraf olmaması nedeniyle dava ehliyetlerinin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının dava dışı E.. Gayrimenkul Tur. San. Ltd. Şti.(Mülk Gayrimenkul) arasında imzalanan 28.04.2009 tarihli Gayrimenkul Satın Alma Sözleşmesi gereğince satın aldığı taşınmaza ilişkin olan ve davalılara ödenen taşınmaz satış bedelinin davalılardan tahsili talebine ilişkindir.

Harici satış sözleşmesine göre mülkiyetin devri; TMK.nun 705, BK.nun 213 (TBK.nun 237), Tapu Kanununun 26, Noterlik Kanununun 60.maddeleri ve HGK.nun 15.11.2000 tarih, 2000/13-1612 E.-2000/1704 K.sayılı ilamı gereğince resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir.

Geçersiz sözleşmelere göre verilenlerin iadesi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenir. Sebepsiz zenginleşmenin, bir kimsenin mal varlığının haklı (geçerli) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zenginleşmenin borç doğurmasının sebebi zarar değil, alacaklının (davacının) mal varlığında meydana gelen eksilmedir. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun mal varlığında bir başkasının aleyhine olarak bir zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmamalıdır.

Somut olayda, davacı J.. M.. R.. ile dava dışı E.. Gayrimenkul Tur. San. Ltd. Şti.(Mülk Gayrimenkul) arasında imzalanan 28.04.2009 tarihli Gayrimenkul Satın Alma Sözleşmesi bulunduğu, sözleşme gereğince A.. , M.. K.. , 663 ada, 4 parselde bulunan T.. Recidence .. Blok .. numaralı dairenin 950.000 Norveç Kronu karşılığında davacıya satıldığı, satıcı şirket yetkilisi olarak sözleşmede J.. B.. imzası bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı tarafından 22.06.2009 tarihinde davalı S.. B.. hesabına 680.000 Norveç Kronu, 07.05.2009 tarihinde davalılar F.. T.. -S.. B.. hesabına 220.000 Norveç Kronu ödendiği anlaşılmakta olup, banka dekontlarının Türkçe'ye çevrilmemesi nedeniyle, davacı tarafından davalılar hesabına yapılan bu ödemelerin hangi hukuki sebebe dayanarak yapıldığı tespit edilememiştir.

Mahkemece, her ne kadar davalıların Gayrimenkul Satın Alma Sözleşmesinin tarafı olmaması, dolayısıyla davalıların dava ehliyetinin bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı tarafından davalılar hesabına yapılan ödemeler dikkate alındığında, davacı vekilinin davalıların sebepsiz zenginleştikleri yönündeki iddiası doğrultusunda, dosya içerisinde bulunan banka dekontları ile birlikte yabancı dildeki tüm evrakların, yazışmaların Türkçe'ye tercüme edilmesi, davalılara davacı tarafından gönderilen ödemelerin neye istinaden yapıldığının tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.