Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/22260 K.2015/16947

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 01/10/2008 tarihli faturanın gerçeği yansıtmadığını, faturanın 24.000.00 TL olarak düzenlenmesi gerekir iken 53.545.70 TL olarak düzenlendiğini ileri sürerek, davacının 29.545.00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı kuruma olan fatura borcunun 17.752.66 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Avukatlık Ücret Tarifesinin 3.Kısmında "Yargı yerleri ile icra ve iflas dairelerinde yapılan ve konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen hukuki yardımlara ödenecek ücret" ilk 30.000.00 TL için %12 olarak belirlenmiştir. Mahkemece davalı kurum yararına vekalet ücreti takdir edilir iken anılan düzenlemeye uyulmaması ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.