Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2372 K.2014/10206

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma davası sırasında davacının müşterek çocuklar için toplam 250 TL iştirak nafakası ödemeyi kabul etmesine rağmen hüküm fıkrasında iki çocuk için toplam 500 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, ödeyecek durumu olmadığını belirterek, 250'şer TL'den toplam 500 TL olan iştirak nafakasının toplam 200 TL' ye indirilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının boşanma dosyasında iki çocuk için 250'şer TL den 500 TL iştirak nafakası ödemeyi kabul ettiğini, kararı temyiz etmediğini, boşanma protokolüne uyulması gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 250'şer TL iştirak nafakasının 150'şer TL' ye indirilmesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında anlaşmalı olarak davacının müşterek 2006 ve 2011 doğumlu 2 çocuk için imzalı beyanı ile 250 şer TL iştirak nafakasına karar verilmesini ve her yıl enflasyona göre artırılmasını kabul ettiği, boşanma kararını temyiz etmediği, kararın 25.01.2013 tarihinde kesinleşmesine rağmen aradan 1 yıl geçmeden 14.06.2013 tarihinde bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davada, TMK' nun 328 ve 330. maddeleri gereğince karar verilen iştirak nafakasının indirilmesi talep edilmektedir.

TMK' nun 330. maddesinde; "Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" hükmü getirilmiştir.

Sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmış, davacının tesisatçı olarak asgari ücretle çalıştığı, evlendiği, davalı kadının ise ev hanımı olup, geliri olmadığı açıklanmıştır.

Davacı babanın, boşanma dava dosyasında imzalı beyanı ile müşterek çocuklara 250'şer TL vermeyi kabul etmesinden sonra davacının ekonomik durumunda önemli (olumsuz) bir değişikliğin olmadığının tespit edildiği ve ayrıca davacının boşanma dosyasındaki kabul beyanı ve çocukların artan ihtiyaçları dikkate alındığında, mahkemece; davacının talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.