Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2431 K.2014/3208

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalının borca konu işyerini kiraladığı ve abonelik öncesindeki ödemeyi taahhüt ettiği 07/2006 ile 08/2009 tarihlerine ait 1.361 TL elektrik borcu ile birlikte çalıştırdığı işyerinin 08/2009 ile 11/2010 fatura dönemlerine ait, ödenmeyen 18 adet elektrik fatura bedelinin tahsili için Sakarya 3.İcra Müdürlüğünün 2012/1020 sayılı dosyası ile yapılan takibe vaki haksız itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı; 2008/10. ayında çalışmaya başladığı işyerini 2010/8. ayında kapattığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının 19/08/2009 tarihli dilekçesinde .... nolu aboneliği lokanta olarak kullandığı, önceki kullanıcıya ait gün itibari ile 1.361,00 TL olan elektrik borcunu ödemeyi taahhüt ettiği ve aboneliği üzerine almak istediğini beyan ettiği ayrıca kullandığı döneme ilişkin ödenmeyen fatura bedellerinden sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, itirazın iptaline ve %20 icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Abonelik sözleşmesi tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılır. Yapılan sözleşmenin niteliğine göre kural olarak bütün sözleşmelerde geçerli olan sözleşmenin nispiliği ilkesi uyarınca, yapılan sözleşme sadece taraflar arasında hüküm ve sonuç doğurur.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 24/son maddesinin "aynı kullanım yerine ait başka müşterilerin önceki dönemlerine, ilişkin tüketimlerinden kaynaklanan borçları yeni müşterinin üstlenmesi talep edilemez" hükmünü içerdiği, her ne kadar davacı davalının rızası ile önceki abonenin borcunu kabul edip ödeme taahhüdünde bulunduğunu ve ödendiğini ileri sürmekteyse de, kiraladığı tesislere elektrik enerjisi bağlanabilmesi için karşısında tekel konumunda bulunan davacının talebi üzerine davalının önceki abonenin borcunun bir kısmını kabullenmesinin rıza ile olduğunun kabulü olanaklı değildir.

Yüksek Yargıtay yerleşik uygulamasına göre; eski kiracının veya mal sahibinin elektrik, su, telefon, doğalgaz abonelikleri nedeniyle önceki aboneye ait olan ödenmemiş fatura bedellerinin yeni aboneden talep edilmesi mümkün değildir.

Yargıtay HGK. 30.01.2008 tarih ve 2008/13-58E-39K sayılı kararında; ''Dava dışı 3.şahıs mal sahibi veya eski kiracı ya da yüklenicinin su borcunun yeni aboneden talep edilmesi mümkün değildir.'' şeklinde karar vermiştir.

Somut olayda; dava konusu yere ilişkin 12940 abone numarası ile F.. B.. adına S... kaydı bulunduğu, M.. S.. adına S..'ta kayıtlı aboneliğin 19/08/2009 tarihinde başladığı, 14/11/2011 tarihinde bittiği ve 19/08/2009 tarihinde S..'a verdiği dilekçe ile abonelik başlangıcı olan 19/08/2009 tarihinden önceki 1 361,00 TL'lik elektrik borcunu ödemeyi taahhüt ettiğinin belgelerden anlaşıldığı, davalının elektrik borcunun oluştuğu tarih ve abonelik öncesindeki ödemeyi taahhüt ettiği 07/2006 ile 08/2009 tarihlerine ait 1 361,00 TL. elektrik borcu ile birlikte çalıştırdığı işyerinin 08/2009 ile 11/2010 fatura dönemlerine ait, ödenmeyen 18 adet elektrik fatura borcu bulunduğu, bu borcun toplamının 4.285,40 TL. olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davacının önceki aboneye ait borçlara ilişkin davalı kurum ile taksitlendirme protokolü yapmış olması, (özellikle bu borçların ödenmediği taktirde abonelik sözleşmesi yapılmayacağı ve elektriğin kesileceği tehdidi altında bulunduğu da değerlendirilerek) bu borçları kabul ettiği anlamına gelmediği gözetilerek bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, itibar edilmeyen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.