Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2613 K.2014/4462

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada; müvekkili şirketin 1306 yatak kapasitesine sahip bir tesisi olduğunu, davalı K.. B..nın sezon boyunca 1306 yatağın tamamen dolu olacağı hesabı ile müvekkili şirketten atık su bertaraf ücreti talep ettiğini, bu talebin hukuka aykırı bir talep olduğunu, müvekkili şirketin 5.712,40 TL ödemesi gerektiği halde 47.016,00 TL ödemek durumunda kaldığını öne sürerek, müvekkilinin davalıya 41.303,60 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; birleşen Alanya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/107 Esas sayılı dosyasında ise, davalı belediye tarafından haksız olarak tahakkuk ettirilen atık su bedeli nedeniyle müvekkilinin davalıya 14.872,50 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı belediye tarafından yapılan işlemin hukuka ve maddi gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Atık su kulanım bedelinden, fiili kullanım yapan gerçek ve tüzel kişiler kullanım süre ve miktarı ile sorumludur.

Somut olaya gelince; mahkemece bilgisine başvurulan hukukçu ve mali müşavir bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda; davacı şirketin davalı Belediyeye abone olmadan kendisine ait işyerinin bahçesindeki kuyudan yer altı suyu çıkartarak sahibi bulunduğu otelin işletilmesi ve müşterilerinin ihtiyacında kullandığı,

kendi taşınmazındaki kuyudan su çıkartarak kullanan davacının kullandığı kuyu suyu kadar atık su ürettiği, atık suların uzaklaştırılması konusunda davalı Belediye tarafından verilen hizmetlerden yararlanması nedeniyle belirlenen atık su bedelinden sorumlu olduğu bildirilmiş, dava konusu atık su tahakkuklarına ilişkin olarak denetime elverişli şekilde hesaplama yapılmamış, mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak davacı tarafın defter ve belgeleri de incelenerek işyerinin büyüklüğü, çalışan personel sayısı, otelin oda ve müşteri kapasitesi, emsal işyeri tüketimleri belirlenerek, davacının tüketilebileceği su ve atık su miktarının tespit edilerek, dava konusu atık su bedellerinin bilirkişi tarafından ayrıca denetime elverişli bir şekilde hesaplaması gerektiği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporu yetersiz olup, hükme esas alınamaz.

Hal böyle olunca; mahkemece, öncelikle dosyanın aralarında kaçak atık su bedeli hesabı konusunda uzman olan mühendis ve mali müşavir bilirkişinin de bulunduğu üç kişilik başka bir uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, mahkemece mahallinde keşif yapılarak davacı tarafın defter ve belgeleri ile işyeri kayıtları da incelenerek emsal karşılaştırması da yapılarak davacıya ait işyerinin büyüklüğü, çalışan personel sayısı, işyeri faaliyetinin yürütülmesindeki suyun rolü, otelin oda ve müşteri kapasitesi gibi unsurlar dikkate alınmak suretiyle,

davacının dava konusu tahakkuka ilişkin sürelerde tüketilebilecek su miktarı ve buna bağlı olarak sorumlu olduğu atık su bedelinin duraksamasız belirlenmesi amacıyla ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.