Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2913 K.2014/6302

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı kurumun 07.07.2000 ile 07.07.2004 tarihleri arası otelin ödenmemiş su faturaları için takibe giriştiğini, müvekkilinin otelin işletmeciliğini 31.10.1999 tarihinde F.G..'e devrettiğini, otelin 2002 Kasım ayından 2004 Ağustos ayına dek kapalı kaldığını bilahare H.. A.'a kiraya verildiğini, davacı kurumca yapılan tahakkukun haksız olduğunu ileri sürerek otele ait su saatinin bilirkişi incelemesine tabi tutulmasını, davalının müvekkili hakkında giriştiği icra takibindeki miktarın gerçek değerinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, otelin aboneliğinin Ö. B.. adına 24.07.1990 tarihinde yapıldığını, abonelik iptal edilmedikçe borcun devam edeceğini, abonenin ölümü üzerine borcun kardeşlerine intikal ettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 05.04.2011 tarih ve 2010/12949 E.- 2011/4454 sayılı Kararı ile özetle "...uyuşmazlığın davacının murisi Ö. B..'ın su aboneliği borcundan doğduğu, murisin başka mirasçıları da bulunduğu, onların da davaya dahil edilmesi veya muvafakatının sağlanması" gerektiğinden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamı uyularak davanın kısmen kabulü ile Erzurum 1.İcra Müdürlüğünün 2004/9124 E.sayılı takip dosyası bakımından 9.917,49 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı hakkında başlatılan (Erzurum 1.İcra Müdürlüğünün 2004/9124 E.sayılı) ilamsız takip, 9.551,81 TL asıl alacak, 5.884,52 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.436,33 TL'ye ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan 30.12.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 9.917,49 TL yönünden davacının borçlu olmadığına karar verilmiş ise de, takipte ana para ve işlemiş faiz miktarları ayrı ayrı belirtilmiş olması sebebiyle, mahkemece hüküm kurulurken, ana para ve faizin ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken, HUMK. 388 md.(HMK'nun 297.md) aykırı olarak ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulmuştur. Oysa, belirtilen maddeler uyarınca taraflara yüklenen hak ve borçların açık ve tereddüt yaratmayacak şekilde belirtilmesi gerekirken, temyize konu mahkeme kararı anılan yasa hükmüne uygun tesis edilmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bundan ayrı olarak, yargılama esnasında davalı tarafça yapılan yargılama giderlerine ilişkin hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.