Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2960 K.2014/5913

Taraflar arasında görülen menfi tespit, istirdat, maddi ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı idarece müvekkilinin kaçak elektrik kullandığından bahisle 18.12.2003 tarihli tutanağın tanzim olunduğu ve bu tutanağa istinaden 14.709,39 TL fatura çıkartıldığını, bu faturanın tahsili için müvekkili aleyhine Şişli 4.İcra Müdürlüğünün 2004/19139 sayılı dosyasında 22.376,00 TL icra takibi başlatıldığını, müvekkili hakkında yapılan ceza yargılaması neticesinde beraat ettiğini, ancak buna rağmen davalının icra takibine devam ettiğini; bilahare müvekkili tarafından icra dosyasına 19.000,00 TL yatırıldığını, davalının bu meblağ kadar sebepsiz zenginlenmiş durumda olduğunu;

ayrıca davacının iş yerini devrederek davalıya olan borcunu kapatmaya mecbur kaldığını ve bunun neticesinde büyük maddi ve manevi zararlar gördüğünü belirterek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile icra dosyasındaki takibin iptaline, müvekkili tarafından icra dosyasına yatırılan 19.000,00 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; müvekkilinin uğramış olduğu maddi ve manevi kayıpların telafisi için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bir yıllık yasal süre geçtikten sonra istirdat talebinde bulunulduğunu; 18.12.2003 tarihinde yapılan kontroller sırasında davacının "sayaç harici tesisattan hat çekilerek isteğe bağlı olarak sayacı durdurmak suretiyle kaçak elektrik kullandığının” tespit edildiğini, tespit edilen kaçak kullanımı nedeniyle 14.709,397 TL tutarında borç fatura edildiğini, borç miktarının ödenmemesi üzerine icra takibine geçildiğini belirterek, haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacının takip dosyasına konu fatura nedeniyle takip tarihi itibariyle 10.602,16 TL borçlu olmadığının tespitine, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın konusu; kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturadan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek,

tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince; iş bu dava dosyasının ve takibe konu icra dosyasının tetkikinden; davalı idarece yapılan kontrol sırasında davacı tarafından, "hat çekerek isteğe bağlı anahtarla sayaç durdurmak suretiyle kaçak elektrik kullanmak" suretiyle enerjiyi tükettiğinin tespit edildiği ve 18.12.2003 tarihli kaçak elektrik tutanağı tanzim olunduğu; bu tutanağa istinaden fatura tahakkuk edildiği, davacı tarafından borcun ödenmemesi üzerine hakkında Şişli 4.İcra Müdürlüğü'nün 2004/19139 sayılı dosyası ile (asıl alacak miktarı ve ferileri belirtilmeden) toplam 22.138,231 TL alacak için icra takibi başlatıldığı;

bu takibe davalı tarafından 24.12.2004 tarihli dilekçe ile, "kesinlikle sadece ana borcu kabul ediyorum, faize itiraz ediyorum" şeklinde itiraz edildiği; bilahare mezkûr borcun dava dışı R.

A.. tarafından icra kefili olarak taksitlendirildiği ve toplam 19.000 TL'nin ödendiği; mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından tanzim olunan raporda ise, "...davacının fazladan 10.602,16 TL ödemiş olduğunun belirtildiği" ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın, dağıtım sistemine veya sayaca müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek eylemi kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosyanın yeniden bilirkişiye verilmesi, bilirkişiden davacının icra dosyasına yapmış olduğu itiraz da dikkate alınarak, davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin ve faizinin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’ne ve Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar hakkında 622 sayılı karara göre yeniden hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınması, davacının sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin ve faizinin duraksamasız belirlenmesi,

daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.