KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/3947 E., 2014/10920 K.·Mahkemesi : Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Tarihi
- 12/11/2013
- Numarası
- 2013/312-2013/1012
Karar Metni
398 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen yoksulluk-iştirak nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkili Saide ile davalının 09.05.2011 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuklar Tuba, Mehmet ve Müslüm'ün velayetlerinin davacı Saide'ye verildiğini, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuklar lehine iştirak nafakasına hükmedilmediğini, çocukların ihtiyacının artması nedeniyle müvekkilinin çocukların ihtiyaçlarını karşılayamadığını ileri sürerek müvekkilleri M..D.. ve M.. E.. D.. lehine aylık 250,00'şer TL iştirak nafakasına, diğer müvekkili Tuba lehine aylık 350,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, emekli olduğunu, nafaka ödeyecek durumda olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı Tuba yararına dava tarihinden hüküm kesinleşinceye kadar aylık 350,00 TL tedbir, hüküm kesinleşmesine müteakip aynı miktar yoksulluk nafakasının davalı C.. D...'den alınarak davacı T.. D..'e verilmesine, tarafların müşterek çocukları 08/08/1997 Müslüm, 01/01/2000 doğumlu M.. E.. için dava tarihinden hüküm kesinleşinceye kadar her biri için ayrı ayrı aylık 150,00'şer TL tedbir hüküm kesinleşmesine müteakip aynı miktar iştirak nafakasının davalı C.. D..'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
4721 sayılı T.M.K'nun 328/1 maddesine göre; babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir.
Reşit olan çocuk adına velayeten annesi veya kendisi iştirak nafakası isteyemez. Şartları var ise reşit çocuk yardım nafakası talebinde bulunabilir (TMK. md. 364).
Somut olayda, davacı Tuba'nın davalının kızı olduğu, Tuba'nın 04.02.1993 doğumlu olup, 27.02.2013 dava tarihi itibariyle 18 yaşından büyük ve reşit olduğu, Tuba lehine iştirak nafakası talep edildiği, mahkemece yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda anılan yasa maddelerindeki düzenlemeye göre, davalı babanın çocuğa bakma mükellefiyeti çocuğun reşit olmasıyla sona ereceğinden; mahkemece, davacı Tuba açısından iştirak nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/3947, K. 2014/10920, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama