KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/3980 E., 2014/10794 K.·Mahkemesi : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2014
- Tarihi
- 31/10/2013
- Numarası
- 2012/658-2013/470
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili; murisleri tarafından el yazısı şeklinde hazırlanan vasiyetnamenin hem şekil hem de içerik bakımından yasal şartları taşımadığından, iptalini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
MK.'nun 485.maddesine göre; el yazısı ile vasiyetnamenin geçerli olabilmesi için düzenlendiği tarih ve yerin vasiyetnamede belirtilmesi, tamamen vasiyet eden tarafından el yazısı ile yazılması ve imzalanması gerekir.
Somut olaya konu el yazısı, vasiyetnamenin dosya içinde mevcut Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarında tekli bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; "el yazısının N..G...'nun elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli kaliografik ve grafolojik bulgu tespit edilememiştir." denilmektedir.
Yargıtay denetimine elverişli olmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
HUMK.nun 275, 6100 sayılı HMK.'nun 279, 282 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vermelidir. Adli Tıp Uzmanı olmayan bu konuda yeterli uzmanlığı bulunmayan bilirkişiden alınan rapor geçerli değerlidir. Mahkemece, yapılacak iş vasiyetnamenin aslı ve murisin yeteri kadar imza ve metin örnekleri ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığından heyet raporu alınması ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/3980, K. 2014/10794, 1 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama