Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/4442 K.2014/12020

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle davaya konu taşınmazda yangın çıktığını belirterek, 9.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; manevi tazminat isteminin koşulları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle reddine, maddi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 4.559 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalı B. vekilinin tüm, davalı K.. R.. vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HMK.'nun 326.(HUMK 417) maddesi hükmüne göre; kanunda belirtilen ayrık haller dışında kural olarak, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesi halinde yargılama giderlerinin ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinin dava edilenin (müddeabihin) değerine ve davada haklılık oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekir. Davadaki haklılık oranı dava edilenin bir bölümüne göre değil, tamamına göre belirlenir.

Somut olayda; dava kısmen kabul edildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren davalı K.. R.. yararına Avukatlık Ücret Tarifesi hükümleri nazara alınarak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı K.. R.. yararına vekâlet ücretine hükmolunmaması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.