Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/4976 K.2014/13962

Taraflar arasında görülen geçici su aboneliğinin sağlanması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davacıya ait taşınmaza geçici su aboneliğinin tesis edilmesine karar verilmesi talep edilmiş; mahkemece; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 18.09.2009 tarihinde alındığı bu nedenle İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin eldeki dava bakımından uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın redddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; su aboneliğinin tesisi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüm için davalıdan geçici su aboneliği tesis edilmesini isteyip isteyemeyeceği hususundadır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Yapı Kullanma İzni" başlıklı 30.maddesinde; yapının tamamen bitmesi halinde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımlarının tamamlanması halinde ise tamamlanan kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınmasının mecburi olduğu, mal sahibinin müracaatı üzerine yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında mahzur görülmediğinin tespitinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır.

Yine aynı kanunun "Kullanma İzni Alınmamış Yapılar" başlıklı 31.maddesinde; inşaatın bitme gününün, kullanma izninin verildiği tarih olduğu, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmayacağı ancak kullanma izni alan bağımsız bölümlerin bu hizmetlerden istifade edeceği düzenlenmiştir.

İmar Kanunu'nun bu hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacaklarının açık olduğu tartışmasızdır.

Ancak 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25.maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir.

26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 11.maddede bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı almış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak,

geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabileceği, bu kapsamda ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmeyeceği ancak yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartının 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda dosya içerisinde bulunan davaya konu meskenin bulunduğu bina hakkında yapı (inşaat) ruhsatının 18.09.2009 tarihli olduğu ancak bu ruhsatın yenileme ruhsatı olduğu, ilk ruhsat tarihinin 07.04.1999 tarihi olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya konu meskenin bulunduğu binanın yapı (inşaat) ruhsat tarihinin tam olarak saptanması, ardından yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar ışığında hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucunda yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.