Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/5213 K.2014/12268

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirketin turizm işletme belgesine haiz olduğunu, davalı şirketin abonesi olduğunu, Turizm Teşvik Kanununun 16. maddesine göre turizm belgeli ve yatırım işletmelerin elektrik, gaz ve su ücretlerini o bölgede sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden ödediklerini, müvekkili Şirkete geçmişten beri en düşük tarife uygulandığını, daha sonra 4736 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince ticarethane tarifesi uygulandığını, ancak 23.05.2002 tarihinden sonra tekrar en düşük tarife uygulamasına geri dönüldüğünü,

02.04.2004 tarihinden itibaren müvekkili şirkete 119.799,99 YTL lik düşük tarife uygulanması gerekirken 151.949,99 YTL'lik yüksek tarife esas alınarak tahakkuk yapılmaya başlandığını, bu surette 17.796,11 YTL’ lik fazla tüketim bedeli alındığını ileri sürerek, Nisan-Eylül 2004 tarihlerine ilişkin fark olan 17.796,11 YTL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının 14.05.2004 tarihli yazısı ile T. ve bağlı ortaklıklarının özelleştirme programına alındığın ve 233 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname kapsamından çıkarıldığını bildirdiğinden 233 sayılı KHK nin 02.04.2004 tarihinden itibaren uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 17.796,11 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte, bakiye 2.241 TL nin ıslah tarihi olan 22.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, Nisan ve Eylül 2004 tarihleri arasında kullandığı elektriğin bedelinin 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun 16.maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilerek davacı aboneden fazla para tahsil edildiği iddiasıyla açılmış istirdat istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece benimsenen bilirkişi kök raporunda; davacının talebinin hukuka uygun olduğu, vergilerle birlikte toplam alacağın 22.049,00 TL olduğu belirtilmiş; ek raporda ise, Nisan 2004 ayına ilişkin zaten indirimli tarife uygulandığı gerekçesiyle, davacının, 16.172,00 TL fazla tahsil edilen miktar ve %23.9 oranında vergi olmak üzere toplam 20.037,11 TL alacaklı olduğu bildirilmiş, her bir fatura bakımından denetime açık hesaplama yapılmamış, ayrıca dosyada, abonelik sözleşmesine de rastlanılamamıştır.

Buna göre; mahkemece, öncelikle abone sözleşmesinin aslı veya denetime açık okunaklı tasdikli sureti getirtilmeli, dosyanın önceki bilirkişi dışında bilirkişiye verilerek, dava konusu bedelin nasıl belirlendiği her bir fatura bakımından ayrı ayrı hesaplanarak ve bu şekilde davacının isteyebileceği bedel hakkında, tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, bilimsel veri ve yönetmelik hükümlerine uygun, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarı belirlenmeli ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.