Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/5425 K.2014/15641

Taraflar arasında görülen menfi tespit-istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2009 yılı Ocak ayında boşandıklarını, kararla eş ve çocuklar için (toplam 1.200 TL) nafakaya hükmedildiğini, müvekkili davacının, nafaka borcunu ödediği halde, davalının, ilamı haksız olarak icraya koyduğunu ileri sürerek; müvekkilinin 32.154 TL borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, Hendek İcra Müdürlüğünün 2010/980 Esas sayılı dosyasında davacı İ.. A..'ca yapılan 32.154,00 TL alacağın İİK 72/6.maddesi uyarınca davalıdan istirdatına, davacı tarafın kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Kısa kararda, davanın kabulü ile; Hendek İcra Müdürlüğünün 2010/980 Esas sayılı dosyasında davacı İ.. A..'ca yapılan 33.200,00 TL alacağın ödemenin yapıldığı tarihten itibaren İİK 72.maddesi uyarınca davalıdan istirdatına karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise; 32.154,00 TL alacağın istirdatına karar verilmiştir. Bu haliyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.