KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/5484 E., 2014/12621 K.·Mahkemesi : İnebolu Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Tarihi
- 17/07/2013
- Numarası
- 2013/95-2013/274
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin telefon abonesi olan davalının kullanım ücretlerinin tahsili için başlatılan takibe kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; davacı tarafın davaya ve takibe konu alacağın varlığını ve miktarını ispatlayamadığı, ayrıca davacı tarafın 15.03.2010 tarihinde icra dosyasına sunduğu yenileme dilekçesi ile takibin itiraz üzerine durduğunu öğrendiği, ancak davanın İİK.nun 67.maddesinde öngörülen 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere, uyuşmazlığa bakan mahkemece öncelikle usul kurallarının uygulanması, usulü bir noksanlık yok ise davanın esasına girilmesi gerekir. Bir başka anlatım ile usulü bir noksanlık, davanın esasının incelenmesine engel teşkil eder. Bu nedenle, bir davada hem usulden hem de esastan red kararı verilmesi mümkün değildir.
Mahkemece, değinilen bu yön göz ardı edilerek; davanın, usulü sebepler gösterilerek usulden ve ayrıca esasa girilerek esastan reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.
Buna göre mahkemece; davaya konu icra dosyası incelenmeli, davalı tarafça takibe yapılan itirazdan davacı tarafın ne zaman haberdar olduğu belirlenmeli ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmelidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/5484, K. 2014/12621, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama