KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/5643 E., 2014/12239 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2014
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde; çiftliğinde türlü iş ve işlemler için kullandığı elektrik saatinin, davalı taraf çalışanlarınca 03.07.2010 tarihinde kontrol edilerek hakkında kaçak ve usulsüz elektrik kullanmaktan tutanak tutulduğunu, bu tutanağa üç adet bakanlık mührünün sökülmüş olduğu ve %33 oranında eksik ölçüm yaptığı kaydının düşüldüğünü, daha sonra kendisine kaçak elektrik kullanmaktan mütevellit 11.389 TL tutarında fatura düzenlendiğini, faturayı ödediğini, ancak bu tutanak ve ödediği meblağın haksız ve hukuksuz olduğunu, bilirkişi raporu vs. olmadan adına fatura tahakkuk edildiğini belirterek, söz konusu bedelin faiz ve ferileri ile tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya fazladan yaptığı ödeme tutarı olan 9.800,77 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, mahkemece kararın hüküm kısmının 5. fıkrasında 440 TL vekalet ücreti yerine yargılama gideri denilmiş olması, maddi hataya dayalı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Yine davacı tarafça asıl alacak ile birlikte faiz de talep edilmiştir.
Hal böyle olunca mahkemece, asıl alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta hüküm tesis edilmemesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/5643, K. 2014/12239, 22 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama