Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/6065 K.2014/14011

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, Karşıyaka 3.İcra Müdürlüğünün dosyası itibariyle davacının 26.025,63 TL üzerinden borçlu bulunmadığının tespitine %20 icra tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; kısa kararda “Davanın alacak yönünden kabulü ile 26.025,63 TL üzerinden davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine” denildiği halde gerekçeli kararda “Davanın alacak yönünden kabulü ile Karşıyaka 3.İcra Müdürlüğünün 2003/5191 Esas sayılı takip dosyasında 20.025,63 TL üzerinden davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.