Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/6270 K.2014/6053

Davacı A.. B.. ile davalı Y. S. Turizm Taş.Ldt.Şti. aralarındaki alacak davasına dair Boğazlıyan 1.Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesinden verilen 11.06.2013 günlü ve 2013/70 E.-2013/256 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 14.01.2014 günlü ve 2013/17628 E.-2014/197 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket ile davacının 11.11.2003 tarihli adi ortaklık sözleşmesi ile Sarıkaya’da otobüs terminalinde Yeni Ses isimli yazıhaneye ½ ortak olduğunu, davacıya yazıhane gelirinden 2003-2006 yıllarında her ay 2.500 TL ödendiğini, Ekim 2006 tarihinden itibaren ödeme yapılmadığını, sözleşmeye uymadığı için davalıdan 37.500 Dolar karşılığı 48.500 TL ile ödenmeyen 9 aylık gelir bedeli 33.750 TL olmak üzere toplam 71.250 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, 03.02.2011 tarihli kararı ile davacının yazıhane işletme yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine 13.Hukuk Dairesinin 22.05.2012 tarihli kararı ile davacının hem cezai şart hem de kar payı talep edemeyeceği, cezai şartın ifaya eklenen cezai şart olması nedeniyle davacının birini talep edebileceğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 11.11.2003 tarihli sözleşme gereğince anlaşmaya uymayan tarafın 75.000 Dolar ödeyeceği kararlaştırılmıştır.

Davacı vekilinin, seçimlik hakkını cezai şart yönünde kullandıklarını beyan etmesi üzerine, mahkemece; 11.06.2013 tarihli kararı ile davanın kabulü ile 37.500 USD cezai şart bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2014 tarih, 2013/17628 E.-2014/197 K.sayılı ilamı ile onama karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme talebi yerinde değildir.

Ancak, TBK.nun 99/3. (BK.nun 83/3.) maddesi gereğince, “Ülke parası dışında başka bir para birimiyle belirlenmiş ve sözleşmede aynen ödeme ya da bu anlama gelen bir ifade de bulunmadıkça, borcun ödeme gününde ödenmemesi üzerine alacaklı, bu alacağının aynen veya vade ya da fiili ödeme günündeki rayiç üzerinden ülke parası ile ödenmesini isteyebilir.” hükmü getirilmiştir.

Bu durumda, 37.500 USD’nin TBK.nun 99/3. (BK.nun 83/3.) maddesine göre tahsil tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, mahkemece.

37.500 USD’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi HUMK.nun 438/VII.maddesinin 1.cümlesi gereğince yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yazılı bulunan “37.500 USD’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline” cümlesinin silinerek,