Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/6704 K.2014/7313

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde davalının 43.000 Euro karşılığında davacılara mesken sattığını, bedelin ödendiğini, davacılar adına tescilin sağlanmadığını belirterek 43.000 Euro'nun ödendiği tarihten itibaren avans faiz oranı ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

23.01.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanunun 29.maddesi ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 83.maddesine bir fıkra eklenerek, yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklının, bu alacağını aynen vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk Lirası ile ödenmesini isteyeceği kabul edilmiştir.

Nitekim 6098 sayılı TBK 99.maddesinde aynı ilkeler benimsenmiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınan 43.000 Euro'nun, BK.nun 83.madde (TBKnun 99.madde) hükmü gereğince, fiili ödeme tarihindeki T.C.Merkez Bankası'nın efektif satış kuru üzerinden TL karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yabancı para cinsinden talebin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.