Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/7053 K.2014/14210

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin müvekkilinin .. Caddesi no:33 adresindeki taşınmazın kullanımından doğan 6.233,99 TL su faturası, 229,40 TL atık su arıtma işletme bedeli olarak 6.463,39 TL' nin tahsili için Bursa 8. İcra Müdürlüğünün 2012/6274 sayılı dosyası ile yapılan takibe itiraz ettiğini, müteşebbis heyet kararı ile aylık gecikme zammının % 3 olarak saptandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, borçlunun takip tarihi itibariyle 6.233,99 TL su, 229,40 TL atık su arıtma borcu olarak toplam 6.463,39 TL borcu olduğunun ve bu borcun aylık % 3 gecikme cezası ve faiziyle ödemesi gerektiğinin saptanmasına ve icraya yaptığı itirazın bu şekilde iptaline, icra takibinin devamına, inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne ve Bursa 8. İcra Müdürlüğünün 2012/6274 sayılı dosyasında, davalı tarafın yaptığı itirazın 6.233,99 TL su faturası bedeli ve 172,05 TL atık su arıtma işletme bedeli olmak üzere toplam 6.406,04 TL üzerinden iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının, tahakkuk ettirdiği 6.233,99 TL su faturası, 229,40 TL atık su arıtma işletme bedeli olmak üzere toplam 6.463,39 TL' ye ilişkin yaptığı takibe vaki itirazın iptali istemidir.

Somut olayda; mahkemece, yeminli mali müşavir ve makine mühendisi bilirkişilerden rapor alınmış, raporda, davacıya ait ticari defterlerin ve cari hesap ekstrelerinin incelenmesi sonucu, davacının davalıya düzenlemiş olduğu faturalar ve yaptığı tahsilatın ticari defter kayıtlarına işlendiği, icra takip tarihinin 25/04/2012 olduğu, bu tarih itibariyle davacı H.. H..'ın davalı şirketten su faturaları bedelinden 6.233,99 TL, atık su arıtma işletme bedelinden 172,05 TL olmak üzere toplam 6.406,04 TL. alacaklı olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporu, ticari defterler ve cari hesap ekstrelerine göre inceleme yapılarak hazırlanmış olup, su ve atık su işletme bedelinin miktarı ve hesaplanmasına ilişkin bilgi içermemektedir.

Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 12. maddesinde; su, elektrik, doğalgaz, sosyal tesis, arıtma ve benzeri işletme gelirleri ile iştirak gelirleri, OSB’nin gelirleri arasında sayılmıştır. Kanunun 16. maddesinde, “Yönetim aidatları ve hizmetlerin karşılıkları, müteşebbis heyet tarafından arıtma tesisi işletme masrafları hariç parsel büyüklüğüne göre belirlenir.

Arıtma tesisi işletme masraflarına katılım payları ise debi ve kirletme parametreleri esas alınarak yönetim kurulunca tespit edilir. Yönetim kurulunun yıllık bütçesinde belirtilen, bölgenin alt yapı ve müşterek hizmetlerine ait tüm masraflar önceki yıla ait kesinhesap da dikkate alınarak katılımcılar tarafından karşılanır. Belirtilen hizmetlerden yararlanmadıkları gerekçesi ile yönetim aidatlarının ödenmesinden kaçınılamaz.”.

Aynı Kanunun 20. maddesinde ise, “OSB'lerin ihtiyacı olan elektrik, su, kanalizasyon, doğalgaz, arıtma tesisi, yol, haberleşme, spor tesisleri gibi alt yapı ve genel hizmet tesislerini kurma ve işletme, kamu ve özel kuruluşlardan satın alarak dağıtım ve satışını yapma, üretim tesisleri kurma ve işletme hakkı sadece OSB'nin yetki ve sorumluluğundadır.

Ancak, atıkların ortak arıtma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla münferiden ön arıtma tesisi yapılması gerekir. OSB'de yer alan kuruluşlar, alt yapı ihtiyaçlarını OSB'nin tesislerinden karşılamak zorundadır. OSB'nin izni olmaksızın alt yapı ihtiyaçları başka bir yerden karşılanamaz ve bu amaçla münferiden tesis kurulamaz.

Bu kuruluşlar kendilerine tahsis edilen alt yapı kullanma hakkını başka kuruluşlara devir ve temlik edemez ve başkalarının istifadesine tahsis edemez.” Hükümleri yer almaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan hükümler de gözetilerek, dosya, konusunda uzman bir bilirkişiye verilerek, bilirkişiden davacının davalı taraftan isteyebileceği su, atık su ve arıtma bedelinin hesaplanması için rapor alınması, davacı tarafın istemekte haklı olduğu gerçek alacak miktarının duraksamasız belirlenmesi gerekirken, yetersiz ve denetime elverişli olmayan rapor benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.