Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/7412 K.2014/6639

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumca, davalıya özürlü yakınından dolayı 2022 sayılı yasa uyarınca aylık bağlandığını, davalının 01.03.2005 tarihinden itibaren ölüm aylığı aldığının tespit edilmesi üzerine aylığının kesildiğini ileri sürerek, davalıya 01.06.2008 ile son.02.2011 tarihleri arasında aylığa hak kazanmadığı halde ödenen toplam 6.216,90 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın asıl alacak yönünden kabulü ile, 6.216,90 TL'nin davalının temerrüde düştüğü 31.03.2011 tarihinden TÜİK tarafından belirlenen TÜFE aylık değerlendirme oranları üzerinden faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, 2022 sayılı yasa uyarınca ödenilen aylığın iadesi istenilmiştir.

Mahkemece verilen karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 12.07.2013 tarih ve 6495 sayılı Kanun'un 73. maddesi ile 2022 sayılı Yasaya eklenen geçici 3. maddede; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar bu Kanun kapsamında yersiz veya fazla ödenmiş aylıklar sebebiyle ilgililer adına çıkarılmış olan borç ve para cezaları ile bunlara ilişkin faizler terkin edilmiş sayılır ve haklarında herhangi bir adli, idari ve icrai takibat yapılmaz." hükmü öngörülmüştür.

Şu durumda, mahkemece; uyuşmazlığın yeni yasal düzenleme gözetilip değerlendirilerek çözümlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazları bu aşamada değerlendirilmemiştir.