Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/7549 K.2014/14943

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; yoksulluk nafakasının 100 TL'den 750 TL'ye, iştirak nafakasının 100 TL'den 750 TL'ye artırılmasını, her yıl endeks oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının sobacılık yaptığını, hasta olduğunu, gelirinin az olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile iştirak ve yoksulluk nafakasının ayrı ayrı 100'er TL'den 150'şer TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davasında davacı kadına 100 TL yoksulluk nafakasına ve 1999 doğumlu müşterek çocuk için 100 TL iştirak nafakasına hükmün 25.04.2003 kesinleşme tarihinden itibaren karar verildiği, bu davanın ise 07.05.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davada, yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması talep edilmiştir.

TMK'nun 176/4 maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yine, TMK'nun 330/1.maddesinde; "nafaka miktarı çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkat alınarak belirlenir", hükmü getirilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmasında davacının işsiz, davalının ise soba imalat ve tamirat ile ilgili işyeri olduğu, aylık 1.000 TL kazandığı açıklanmıştır.

Bu durumda; önceki nafaka tarihinden bu yana 10 yıldan fazla zaman geçmesi nedeniyle, mahkemece; yoksulluk nafakası yönünden ÜFE artış oranları dikkate alınarak TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafakaya karar verilmesi, 1999 doğumlu müşterek çocuk Sarkis için, çocuğun ihtiyaçları ve babanın ödeme gücü de dikkate alınarak TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.