Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/7566 K.2014/15079

Taraflar arasında görülen nafaka artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2010 yılında boşandıklarını, davalının müteahitlik yaptığını, 10.000 TL'nin üzerinde aylık gelire sahip olduğunu, hükmedilen 300,00 TL yoksulluk nafakasının yetersiz kaldığını belirterek, 1.000 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevabında; müvekkili olan davalının yanında bulunan üç çocuğu ve yaşlı annesiyle yaşadığını, hükmedilen nafakayı dahi güçlükle ödediğini, kredi kartı borçlarının bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kendi işyerinde çalışarak iyi gelir elde ettiği, ayrıca kamu ihaleleri aldığı, bunun dışında kayıtlı görünmese de müteahitlik ve lüks oto alım satımı yaptığı, gelirinin oldukça yüksek, giderinin az olduğu, davalının ekonomik durumunu mahkemeden gizlemesinin yanında kredi çekerek kendini borçlu göstermeye çalıştığı, takdir edilen nafakayı kolaylıkla ödeyecek güçte olduğu, davacının ise herhangibir meslek ve sanatı olmadığı ve çalışmadığı, 47 yaşında bir kadının bulunduğu il şartlarında çalışabilecek fazla iş seçeneği olmadığı, yoksul durumda bulunduğu,

nafakanın takdir edildiği 2010 yılından beri geçen süreçte paranın alım gücündeki değişmeler ve davacının boşanma öncesi yaşam standartları da düşünüldüğünde, olabildiğince bu standarda yakın miktar belirlenmesi gerektiği ve nafakanın davacıyı zenginleştirecek ölçüde bulunmadığı gerekçe gösterilerek, 300 TL'den 700 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

TMK'nun 176/4. maddesi gereğince; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetinin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. Buna göre; nafakanın artırılması için ya tarafların mali durumunun değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bu zorunlu kılması gerekmektedir.

Davacı lehine Aksaray 1.Aile Mahkemesinin 2009/484, 2010/497 sayılı kararıyla 300,00 TL tedbir nafakasının MK.175.maddesi gereğince hüküm kesinleşmesi ile birlikle yoksulluk nafakası olarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş ve bu karar 09.04.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ise 25.12.2012 tarihinde açtığı bu dava ile mahkemece hükmedilen nafakanın aradan geçen zaman içerisinde enflasyondaki artış dikkate alındığında ihtiyaçlarına yeetmediğini ileri sürerek, yoksulluk nafakasının arttırılmasını istemiştir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına göre; nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir ve giderinde nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı taktirde; yoksulluk nafakası TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka taktirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Mahkemece, yoksulluk nafakasının niteliği ve belirlendiği tarih ile bu davanın açıldığı tarih nafakanın niteliği ile ÜFE artış oranları gözetildiğinde artırılan miktarın fazla olduğu kabul edilerek, TMK. 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmek gerekirken, yüksek oranda nafaka artışına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.