Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/9590 K.2014/15179

Taraflar arasında görülen nafakanın artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 03.11.2009 tarihinde boşandıklarını, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuklar Aziz . ve Dilek'in velayetinin müvekkiline verildiğini ve her bir çocuk lehine aylık 100,00'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen zaman içerisinde çocukların masraflarının arttığını, nafaka miktarının yetersiz kaldığını ileri sürerek, çocuklar leine hükmedilen aylık 100,00'er TL iştirak nafakasının aylık 300,00'er TL'den toplam 600,00 TL'ye çıkartılmasını, hükmedilecek nafakanın gelecek yıllarda ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı yanında bulunan müşterek çocuklar Dilek ve Aziz .. lehine hükmedilen iştirak nafakalarının 50,00'şer TL daha arttırılarak 150'şer TL'den 300'er TL'ye çıkartılmasına, hükmedilen nafakaların karar tarihinden sonra gelen her yıl itibarı ile TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında arttırım uygulanmasına, fazlaya ilişkin arttırım talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Somut olayda, mahkeme kararının hüküm kısmının 1. parağrafında "iştirak nafakasının 50,00'şer TL daha arttırılarak 150'şer TL'den 300'er TL'ye çıkartılmasına" şeklinde hüküm kurulduğu, artırılan nafaka miktarının 150,00 TL mi yoksa 300,00 TL mi olduğunun anlaşılamadığı, hükümde infazda tereddüte yol açacak şekilde çelişki bulunduğu anlaşılmış olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları değerlendirilmemiştir.