Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/9654 K.2014/15194

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine açmış olduğu boşanma davasının reddedildiğini, davalının cami imamı olduğunu, müvekkilini bırakıp yeni görev yerine gittiğini, müvekkilinin hiç bir ihtiyacını karşılamadığını, davacının maddi gelirinin bulunmadığını, ailesinin ve çevresinin yardımı ile geçimini sağladığını, davalının ekonomik durumunun iyi olduğunu ileri sürerek, davacı lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ayrı yaşamakta haklı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 150,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, dava tarihi olan 05.04.2011 tarihinden itibaren davalı F.. Y..' dan alınıp davacı Z.. Y..'a verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda;

TMK. 186/3.maddesi uyarınca eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvalıkları ile katılırlar. Yasanın 195.maddesine göre de; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri ortak hayat sebebi ile kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Bu durumda, hâkim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemi alır.

Somut olayda; tarafların 31.08.2006 tarihinde evlendikleri, müşterek çocuklarının bulunmadığı, davalı F.. Y.. tarafından davacı Z.. Y.. aleyhine terk sebebine dayalı olarak boşanma davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda Kdz. Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 07.06.2012 tarih, 2011/558 E-2012/383 K. sayılı kararıyla, davalı Faik'in davacı Zeynep'i terk ettiği, terk eden tarafın kendi oluşturduğu eylemli duruma dayanarak dava açamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği, işbu kararın 10.07.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmalarında, davacının ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı, davalının ise Almanya'da imam olarak çalıştığı, aylık 1850 Euro gelirinin ve bir dairesinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, tedbir nafakasının niteliği, günün ekonomik koşulları, davacının ihtiyaçları, davalının belirlenen gelir durumu nazara alındığında, hükmolunan nafaka miktarı az olup, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış olup, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları değerlendirilmemiştir.