KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2014/9925 E., 2014/10816 K.·Mahkemesi : Kocaeli 2.AİLE Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Tarihi
- 16/05/2013
- Numarası
- 2012/799-2013/401
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesinde davalının evlendikten iki gün sonra evden ayrılıp altınları da götürdüğünü, davalının bir erkekle samimi şekilde çekilmiş fotoğraflarının davacı tarafından bulunduğunu, davalının ağır kusurlu olduğunu, davacının çok masraf yaptığını belirterek altınların iadesine mümkün değilse fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 8.000.00 TL bedelin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde davalının evden giderken bir bileklik ile bir bileziğin kolunda olduğunu, bunları da teslim edeceklerini, davalının diğer ziynetleri götürmediğini belirtmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının, ziynet eşyalarının iadesine ilişkin isteği, bağışlamanın geri alınması (bağıştan rücu) niteliğinde olup, Borçlar Kanununa dayanmaktadır. (818 s. Borçlar Kanunu md. 244, Türk Borçlar Kanunu md. 295) Aile Mahkemeleri, Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabında (md. 118-395) yer alan “aile hukukundan" doğan dava ve işlerde görevlidir (4787 s. K. m. 4). Bağışlamanın geri alınmasına ilişkin davalarda genel mahkemeler görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasından mahkemece re'sen gözetilir.Görev konusu kazanılmış hak da oluşturmaz . Bu hukuki durum karşısında, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.
Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2014/9925, K. 2014/10816, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama