Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/1017 K.2015/20162

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, tarla kiralayıp 2003 yılında pamuk ektiğini, sulanma döneminde elektriğin sürekli kesildiğini, sulanamadığını, bitkilerin kuruduğunu, hasadın kaldırılamadığını, zarara uğradığını, davalı tarafından hatlara bakım yapılmadığını, hatların eski ve yıpranmış olduğunu, bu nedenle sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 171.000.00.- TL tazminatın 27/06/2003 tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi; ile talep sonucunu 216.000.00.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kısa kararda, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, karar verilmiş; gerekçeli kararda ise, davanın kısmen kabulü ile, 171.000.00.- TL maddi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmektedir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre, mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.