Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/10599 K.2015/19683

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesi ile; davalının açtığı boşanma davasının reddedildiğini, bu kararın kesinleştiğini; ancak, halen ayrı yaşadıklarını ileri sürerek; aylık 500.00 TL tedbir nafakasına ve nafakanın her yıl artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 11/04/2013 tarihinden itibaren aylık 350.00 TL, 22/05/2015 tarihinden itibaren aylık 450.00 TL tedbir nafakasına ve nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, tedbir nafakasının ödenmesine dava tarihi olan 03/06/2014 tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken; 11/04/2013 tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.