KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2015/10633 E., 2015/18101 K.·Y Argıtayilamı
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- İncelenen kararın mahkemesi
- ANKARA BATI 2. AİLE MAHKEMESİ
- Tarihi
- 13/05/2015
- Numarası
- 2014/574-2015/379
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı dava dilekçesi ile; ortak çocuklar N... ve T... için ödenen aylık 1.500.00.- er TL iştirak nafakasının yetersiz kaldığını ileri sürerek; aylık 2.500.00.- er TL ye yükseltilmesine ve ileriki yıllar için artış oranı belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakasının aylık 2.000.00.'er TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.
Davacı, dava dilekçesinde; nafaka artırımı ile birlikte, nafakanın gelecek yıllar için de artış oranının belirlenmesini talep etmiştir.
Mahkemece; davacının, takdir edilen nafakaya ileriki yıllar için artış oranı belirlenmesine yönelik talebi konusunda, olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2015/10633, K. 2015/18101, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama