Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/11041 K.2016/4307

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, manevi tazminat davasının reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.03.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 2. Aile Mahkemesinin 2009/515 E ile açtığı boşanma davasının 05.11.2009 tarihinde reddine karar verildiğini, ara kararı ile davalı lehine 2500 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, boşanma kararının 16.08.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine 3. İcra Müdürlüğünün 2009/8229 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının boşanma kararının kesinleşme tarihine kadar olan süre için nafaka talep edebilecek iken fazladan 13.705,59 TL tahsilat yaptığını, icra takip dosyasından iki kez davalının evine gelinip haciz yapıldığını,

davalının boşanma dosyası ve icra dosyaları nedeniyle toplam 4.701,05 TL masraf ve vekalet ücreti ödediğini belirterek; davalıya ödenen 13.705.59 TL'nin istirdadı ile 4.701.05 TL maddi tazminat ve 3.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; iddiaların ve talebin yersiz olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; manevi tazminat talebinin şartları oluşmadığından reddine, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı tarafından fazla ödenen 469.79 TL'nin 14.02.2009 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile (3.kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

İİK’nun 72.maddesi uyarınca açılan menfi tesbit (ve istirdat) davası genel hükümlere tabidir. İcra ve İflas Kanununda göreve ilişkin özel bir hüküm öngörülmemiştir.

Davada, nafaka borcunun bulunmadığının tesbiti ve ödenen miktarın istirdadı talep edilmektedir. Borcun TMK’nun 182.vd. maddelerinde belirtilen iştirak nafakasından kaynaklandığı ve dolayısı ile “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Borç, Aile Hukukundan (nafaka yükümlülüğünden) doğduğuna göre; açılan bu davanın 4787 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir.