Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/11122 K.2015/18576

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının satın aldığı taşınmazın davalı tarafından yeniden satıldığını öğrendiğini, açılan tapu iptali davasının reddedildiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; 22.000.000-TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre, aynı yer ve büyüklükte emsal bir arsa bedeline göre güncelleştirilerek ödeme tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kısa kararda 22.000.00-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; gerekçeli kararda ise, 22.000.00-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece oluşturulan kısa kararda kabul edilen alacak miktarına faiz yürütüleceği belirtilmediği halde, gerekçeli kararda alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.