Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/11278 K.2015/19182

Taraflar arasındaki ziynet ve eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının, düğünde takılan ziynetleri davacının rızasına aykırı olarak bozdurup borçlu olduğu kendi babasına verdiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5.000.00 TL ziynet alacağının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile, talep sonucunu 21.270.00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, cevap ve karşı dava dilekçesi ile; davacının, iddialarının doğru olmadığını savunmuş; davalıya ait ev eşyalarını da götürdüğünü ileri sürerek; 5.000.00 TL alacağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 17.500,00 TL ziynet alacağının dava tarihi olan 26/12/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınmasına; Davalı- karşı davacının eşya alacağına yönelik davasının ise, sübut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazı yerinde değildir.

Ancak, davacı vekili tarafından; davalının davadan önce temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilmediğine göre, faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesi doğru ise de, ıslah edilen talep yönünden, ıslah tarihinden itibaren faize karar vermek gerekir iken; kabul edilen tüm alacak için dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru görülmemiştir.