Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/11886 K.2015/19198

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının ailesinin yardımı ile geçinebildiğini, davalının çalışmaya başladığını ileri sürerek, 600.00.- TL olan yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, yoksulluk nafakasının aylık 250.00.- TL'ye indirilmesine, gelecek yıllar için ÜFE oranında resen artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HMK 26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" düzenlemesi yeralmaktadır.

Hakim, davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına karar veremez. Bunun gibi hakimin talepten başka bir şeye de hüküm vermesi yasaktır. Buna karşılık, mahkeme yapılan tahkikat sonunda gerçekleşecek duruma göre talepten noksanına hüküm verebilir.

Mahkemece, davacının talebi aşılarak takdir edilen nafakaya gelecek yıllar için resen artış oranı belirlenmesi yasal değildir ve bu uygulama davalının da aleyhine olmuştur.