Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/12741 K.2016/1856

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı kurum (Adana Su ve Kanalizasyon İdaresi), 2560 sayılı İSKİ Kanunu uyarınca kurulmuş olup, çalışmaları özel hukuk hükümlerine bağlı bulunmakta ve tacir sıfatını taşımaktadır.

Davacı kurum, 2560 sayılı İSKİ Kanununun 21/a. maddesine göre, sadece "Görevleri için kullandığı taşınmaz malları, tesisleri, işlemleri ve faaliyetleri " yönünden harçtan muaftır.

Temyize konu davanın, su tüketiminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın özel hukuk hükümleri dahilinde kaldığı gözetildiğinde, temyiz eden davacı kurumun, gerek 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince, gerekse de 2560 sayılı İSKİ Kanununun 21/a. maddesine göre, temyiz harçlarından muaf olmadığı ortadadır.

Somut olayda; hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği, ancak temyiz yoluna başvuru harcının alınmasına rağmen temyiz karar harcının alınmadığı tespit edilmiştir.

Bundan ayrı elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan incelemesinde;

Davaya konu Adana 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5306 E. Sayılı takip dosyası, hükmü temyiz eden davacı vekilinin vekaletnamesi, davacı idare tarafından çıkartılan Adana Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliği ile Su ve Kanal Aboneliği Genel Sözleşmesi Yönetmeliğinin taranmadığı, davalıya ait 45544 ve 58174 sayılı aboneliklere ait sözleşmelerin ise okunaklı olarak taranmadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.