Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/13223 K.2015/20224

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ankara 5. Aile Mahkemesi’nin 2010/1130 Esas ve 2011/432 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk 2001 doğumlu A... G.... ve 2002 doğumlu M... lehine ayrı ayrı 1000'TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocukların artan ihtiyaçları nedeni ile nafakanın yetersiz kaldığını, bu nedenle iştirak nafakasının her bir çocuk için 2000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yüklü miktarda kredi borcları olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk A... G... ve M... lehine ayrı ayrı taktir edilen 1000,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere her bir çocuk için aylık 1300,00 TL ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, Ankara 5. Aile Mahkemesi’nin 2010/1130 Esas, 2011/432 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocukların her biri lehine 1000 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan yaklaşık dört yıllık süre geçtiği, davacı annenin ev hanımı olduğu, müşterek çocukların özel okulda eğitim gördüğü, müşterek çocuk A... G...'in 7.sınıf, Mustafa'nın 6. sınıf öğrencisi olduğu, her iki çocuğun yıllık okul ücreti toplamının 27.600 TL olduğu, davalı babanın ise Ş... S...T... N... T... Ltd.Şti'nin hissedarı olduğu, aylık 5000 TL gelir elde ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davalının şirket hissedarı olarak gerçek kazancı tesbit edilerek, tarafların tespit edilen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim dikkate alındığında, mahkemece; TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun nafaka artışına hükmedilmesi ve bu suretle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile düşük nafaka takdiri doğru görülmemiştir.