Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/13391 K.2015/21069

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan harici sözleşme ile araç satın aldığını, davalının banka hesabına 37.000,00 TL gönderdiğini, satışın gerçekleşmemesi üzerine ödenen bedelin geri alınabilmesi için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesinde, davacının gönderdiği paranın, Özel Tüketim Vergisi olarak davacı adına vergi dairesine ödendiğini, talep olunan paranın kendilerinde olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; 07.10.2013 tarih, 2012/598 E.; 2013/373 K. sayılı ilamla icra takibine konu edilen paranın, davacı adına ÖTV bedeli olarak yatırıldığı, davacı tarafın idareye gerekli başvuruyu yapıp, parayı geri alabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz etmiştir.

Dairemizin; 17.06.2014 tarih, 2014/3991 E.; 2014/9736 K. sayılı ilamıyla, ÖTV'nin mükellef sıfatını taşıyan davalı tarafından yatırıldığı ve gerekli belgeler ibraz edilmek suretiyle davalı tarafından vergi dairesinden alınabileceği gözetilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, dava konusu araca ilişkin ÖTV'nin davalı tarafından yatırıldığı, yatırılan verginin davalı tarafından iade alınmasının mümkün görüldüğü, bu sebeple davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği ancak davacı vekilinin duruşmada alınan beyanına göre yargılama aşamasında 37.000,00 TL'nin ödenmiş olduğu gerekçesiyle asıl alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar yıllık %9 yasal faiz uygulanmasına, asıl alacak yargılama aşamasında ödendiğinden 37.000,00 TL asıl alacak üzerinden %20 (7.400,00 TL) icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davalı vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince;

İcra inkar tazminatının kanuna konuluş amacı borçlu olduğu miktarı bilebilecek veya bu miktarı tayin edebilecek durumda olan borçlunun, ödeme emrinin tebliği üzerine borcunu inkar etmesini önlemektedir.

İcra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için takibe konu alacağın likit olması zorunludur. Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun kendi başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Somut olayda; davalı aleyhine icra takibi başlatıldığında, para davalının elinde olmayıp, vergi dairesi uhdesinde bulunmaktadır. Bozma Öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının itirazında haklı olduğu rapor edilmiş, mahkemece dava reddedilmiş, bozma üzerine paranın vergi dairesinden davalı tarafça istenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Hal böyle olunca; icra takibine konu alacağın varlığı ve miktarı, yargılama sonucu toplanan deliller sonucu saptanmış olmakla, borçlunun uhdesinde bulunmayan alacak likit kabul edilemeyeceğinden mahkemece davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.