Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/1346 K.2015/2452

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın asıl alacağa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına faize yönelik talebin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; davalının İstanbul Eğitim ve Araştırmada görev yapmakta iken 2005 Mayıs-2006/2007 Aralık dahil dönemleri arasında döner sermaye ek ödemelerinde gelir vergisinin eksik tevkifat yapıldığının tespit edildiğini, tahakkuk eden verginin ve gecikme faizinin döner sermaye bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, davalı adına ödenen 4.037,47 TL.nin kendisine yapılan tebligata rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Hukuk Biriminin yaptığı ihtar sonrası davaya konu borcun ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece; asıl alacak davalı tarafından 24.02.2012 tarihinde ödendiğinden asıl alacağa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, davacının faize yönelik talebinin kısmen kabulü ile dava tarihinden ödeme tarihi olan 24.02.2012 tarihine kadar asıl alacak miktarı 4.037,47 TL'ye uygulanacak yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, asıl alacağa uygulanacak yasal faizin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.