Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/1374 K.2016/496

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin ticarethane elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafından 2007 yılının 6.ayına ilişkin olarak 7.804,00 TL elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiğini, miktarın haksız ve fahiş olduğunu ileri sürerek; müvekkilinin davalıya 7.804,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile, davacının 9.211,79 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nun 26.maddesi (HUMK’nun 74) hükmüne göre mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır.

Somut olaya gelince; davacı taraf, dava dilekçesi ile, davalıya 7.804,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ise, talep aşılarak, davacının 9.211,79 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Mahkemece talep aşılarak karar verilemez.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, dava dilekçesindeki talebe ilişkin hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.