Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/155 K.2015/8477

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların, davalı kocanın annesi ve kızkardeşi ile birlikte ikamet ettiklerini; davalı kocanın, davacı kadına hakaret ve şiddet uyguladığını, ihtiyaçlarını karşılamadığını; bu nedenle, davacının ailesinin yanına yerleştiğini belirterek, davacı için aylık 500 TL, müşterek çocuk için aylık 300 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ailesi ile birlikte ikamet etmediklerini, çalışamadığını, nafakanın fahiş olduğunu; kendisinin yokluğunda, davacının, ev eşyalarını da alarak evi terk ettiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 2.bendinde; davacı yararına takdir edilen aylık 125,00TL tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.bendinde: müşterek çocuk H.. N.. A.. yararına takdir edilen aylık 100,00TL tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak çocuğa verilmesine, 4.bendinde ise; mahkememizin 14/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen davacı F.. A.. için aylık 125,00TL müşterek çocuk H.. A.. için aylık 100,00TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

./..

Ancak, hüküm fıkrası 2 ve 3. bentlerinde davacı ve müşterek çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi, dava tarihi kabul edilmiş iken; 4. bendinde, "ara karar ile hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına", şeklinde hüküm tesis edilmesi, hükmün icrasında tereddüt yaratacak mahiyette olup, mükerrer nafaka ödemesine de sebebiyet verebileceğinden, doğru görülmemiştir.