Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/15911 K.2015/19789

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin İskenderun sanayi sitesinde araç bakım servisi olduğunu, davalı adına kayıtlı 31 KK 898 plaka sayılı aracın bakım onarım işleminden sonra müvekkili tarafından 01.11.2011 tarihli Seri A 0105377 sayılı faturanın düzenlendiğini, iş bu faturanın tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi yapıldığını iddia ederek, takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; icra takibine konu faturanın Vergi Usul Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca 7 günlük yasa süresi içerisinde düzenlenmesi gerektiğini, bu süre içerisinde düzenlenmemesi halinde yaptırımı da belirtilerek hiç düzenlenmemiş sayılayacağını, buna göre faturanın geçerli sayılması için hizmetin 25.10.2011 tarihinden önce verilmiş olması gerektiğini oysa faturaya konu aracın davalı adına kayıtlı iken 17.10.2011'de satıldığını, söz konusu aracın ne davalı adına kayıtlı iken, ne de satışından sonra davalı tarafından davacının dükkânına götürülmediğini, dava konusu miktar esas alındığında tanıkla ispatının da mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının işyerindeki bilgisayar kayıtlarınında 31 KK 898 klasörünün 29.09.2012 tarihinde oluşturulduğu, işlemin yapıldığı tarihte aracın davalı adına kayıtlı olduğunun tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarıyla anlaşıldığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, İskenderun 2. İcra Müdürlüğünün 2011/5539 takip sayılı dosyasında yapılan itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davaya konu uyuşmazlık, Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde (TBK 470.m vd) düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenicidir. Eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ve iş bedeline hak kazanıldığını kanıtlama yükü yükleniciye, iş bedelinin ödendiğini ispat külfeti ise iş sahibine düşer.

Somut olayda; davaya konu aracın davacının işyerinde bakım ve onarımının yapıldığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık; davacının iş bedelini kimden talep edeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece; iş bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, fatura tarihi olan 01.11.2011'de davaya konu aracın davalı adına kayıtlı olmadığı, davalının aracı dava dışı üçüncü bir şahsa 17.10.2011 tarihinde devrettiği, davacı ile davalı arasında davaya konu aracın tamiri konusunda yazılı ya da sözlü herhangi bir eser sözleşmesinin de bulunmadığı açıktır. Davacı iş bedelini ancak eser sözleşmesinin karşı tarafı olan akidinden talep edebilecektir.

O halde mahkemece; davacının davalı ile aralarındaki eser sözleşmesinin varlığını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıdaki gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.