Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/16328 K.2016/714

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2007 yılından beri evli olduklarını ancak bir süredir ayrı yaşadıklarını, davalının davacıya karşı ... Aile Mahkemesi'nin 2012/454 Esas sayılı dosyası ile açtığı boşanma davasının reddedilmiş olmasına karşı tarafların bir araya gelmediğini, davalının boşanma davası aşamasında davacı ve müşterek çocuk için hükmedilen nafakayı ödediğini, ancak red kararının kesinleşmesi ile birlikte bu nafakanın ortadan kalktığını ve davalının bu aşamadan sonra davacı eşine ve çocuğuna hiçbir şekilde maddi katkı sağlamadığını belirterek, davacı için aylık 1000 TL, müşterek çocuk için aylık 1.480 TL ve ev giderleri için de ayrıca 1000 TL olmak üzere toplam 3.480 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeyecek maddi gücü bulunmadığını, davacının ekonomik durumunun kendisinden çok daha iyi olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı için aylık 400,00-TL, müşterek çocuk Metehan İsmail Saraç için aylık 300,00-TL tedbir nafakaları olmak üzere toplamda aylık 700,00-TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece; taraflar arasındaki boşanma davasında davacı ve müşterek çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedildiği gözönüne alınarak, tahsilde tekerrür kaydı ile nafakaya hükmedilmesi gerekirken, bu hususun hükümde belirtilmemiş olması doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,