Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/16352 K.2015/20176

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını,davacının nafaka ve tazminat talep etmediğini,boşandıktan sonra çocuğunun dünyaya geldiğini ileri sürerek; 1.000.00'er TL yoksulluk ve iştirak nafakası ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanma davası sırasında istenmediği belirtildiğinden yoksulluk nafakasının, ortak çocuğun velayeti düzenlenmediğinden iştirak nafakasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; TMK'nun 329/1.maddesinde; “Küçüğe fiilen bakan ana veya baba ,diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir". Aynı kanunun 337/1.maddesinde de; “Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda; taraflar, 05/02/2014 tarihinde kesinleşen anlaşmalı boşanma davası sonucu boşanmış, anılan bu dava sırasında, kadın, nafaka ve tazminat isteminin olmadığını bildirmiştir. Tarafların ortak çocuğu Funda 14/04/2014 tarihinde doğmuş, 25/04/2014 tarihinde baba hanesinde nüfusa tescil edilmiştir. Çocuğun doğum tarihi itibari ile anne babası boşanmış olup, çocuğa fiilen annesi bakmaktadır.

TMK.329/1.maddesi hükmüne göre; "küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.

Anılan nedenler ile, ortak çocuk yararına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve çocuğun ihtiyaçları gözetilerek; hakkaniyete uygun (TMK 4.maddesi) miktarda iştirak nafakası takdir edilmesi gerekir iken; eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.