Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/16496 K.2016/258

Taraflar arasındaki iştirak -yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2011 yılında boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuğun velayetinin davacıya verildiğini, müşterek çocuk için aylık 150 TL iştirak, davacı için ise aylık 100 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen süre, çocuğun ihtiyaçlarının artması, davacının gelirinin olmaması, davalının ise evlilik birliği içerisinde alınan traktörü ve 180 adet küçükbaş hayvanı 3.kişilere muvazaalı olarak temlik ederek davacıdan mal kaçırması nedeniyle müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının aylık 400 TL'ye,davacı için hükmedilen yoksulluk nafakasının ise aylık 300 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili duruşmadaki beyanında ise; hükmedilecek nafakalar için ... oranında artışa hükmedilmesini de talep ettiklerini belirtmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış; duruşmadaki beyanında ise, davayı kabul etmediğini, davacının adına kayıtlı 40 dönüm tarlası olduğunu ve bu arazilerden yılda 16.000 TL geliri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için hükmedilen aylık 150 TL'lik iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 200 TL artırılarak ve her yıl ... tarafından belirlenecek ... artış oranında artırılması koşulu ile aylık 350 TL'ye yükseltilmesine; davacı için hükmedilen aylık 100 TL'lik yoksulluk nafakasının ise dava tarihinden itibaren aylık 150 TL artırılarak ve her yıl TÜİK tarafından belirlenecek ... artış oranında artırılması koşulu ile aylık 250 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları dikkate alındığında, müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakası artırım miktarı, Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun olup; mahkemece, iştirak nafakasının aylık 350 TL'ye çıkartılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, davalının iştirak nafakasının artırım oranına ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4 maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı gerektirmesi gerekmektedir.

Yargıtay ...Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi; yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Dosya kapsamında yer alan sosyal ve ekonomik durum tespitine ilişkin araştırma sonuçlarına göre;davacı kadının ev hanımı olduğu,çalışmadığı,üzerine kayıtlı 40 dönüm arazisi olduğu,babasına ait evde ikamet ettiği;davalının ise,babasına ait hayvanlara çobanlık yaptığı,babasına ait evde ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda somut olaya bakıldığında ise;tarafların sosyal ve ekonomik durumları,yoksulluk nafakasının niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ... artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; önceki yoksulluk nafakası takdirinde taraflar arasında oluşan dengeyi koruyucu, ... artış oranı da dikkate alınarak hakkaniyete uygun oranda artırım kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde hükme bağlanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu husus bozmayı gerekmiştir.