Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/16567 K.2016/6101

Davacı ... ile davalılar 1- ... 2- ... aralarındaki ziynet eşyasının iadesi davasına dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.03.2012 günlü ve 2011/79 E.- 2012/115 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 01.06.2015 günlü ve 2014/14737 E.- 2015/9907 K. sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesi ile; davalı ... ile 2010 yılında boşandıklarını, 15/08/2006 tarihinde yapılan kına gecesinde, 15/04/2006 tarihinde yapılan nişan töreninde ve 18/08/2006 tarihinde yapılan düğünde kendilerine takılan tüm takıları yurt dışına çıkacakları için davalılardan ...'e muhafaza edilmek üzere teslim ettiklerini ve bir daha da geri alamadığını, örf ve adetlere göre kız tarafınca yapılan nişanda takılanların kız tarafına ait olduğunu, erkek tarafınca yapılan düğünde takılanların ise erkek tarafına ait olduğunu,

davalıya düğünde takılan takıların ailesi ve yakınları tarafından davalının kendisiyle evlenmesi nedeniyle takıldığını ve takılan takıların kendisine yapılmış bağış niteliğinde olduğunu, davalıların evlendikleri ilk günden itibaren kişisel malı olan bu takılara el koyup kendisini dolandırdıklarını, Soma'da erkek tarafından yapılan düğünde takılan takıların Soma yöresindeki gelenek, örf ve adete göre erkeğin kişisel malı olduğunu bu nedenle değerlerinin tespit edilerek aynen iadesini, olmadığı takdirde bedelinin ödetilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesi; ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; düğün sırasında takılan ziynet eşyalarının kadına bağışlanmış sayılacağı, bağışlanan eşyaların geri istenmesinin ancak, bağıştan dönme nedenlerinden birinin bulunmasıyla mümkün olduğu, davacının, davalı eski eşi ...'e bağışlanmış sayılan ziynet eşyalarının kendisine hibe edildiğini de ispat edemediği, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğunu ispat edemediği gerekçesi ile;

davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.06.2015 tarih ve 2014/14737 Esas ve 2015/9907 Karar sayılı ilamı ile "...Davacının, ziynet eşyalarının iadesine ilişkin isteği, bağışlamanın geri alınması (bağıştan rücu) niteliğinde olup, Borçlar Kanununa dayanmaktadır. (818 Sayılı Borçlar Kanunu md. 244, Türk Borçlar Kanunu md. 295) Aile Mahkemeleri, Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabında (md.

118-395) yer alan “aile hukukundan" doğan dava ve işlerde görevlidir (4787 s. K. m. 4). Bağışlamanın geri alınmasına ilişkin davalarda genel mahkemeler görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasından mahkemece re'sen gözetilir. Görev konusu kazanılmış hak da oluşturmaz.

Bu hukuki durum karşısında, mahkemece Aile Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılarak, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır..." gerekçesi ile bozulmuş, davalılar vekili bozma ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davacının talebi, örf ve adetlere göre düğünde takılan takıların ailesi ve yakınları tarafından davalının kendisiyle evlenmesi nedeniyle takıldığını, takılan takıların kendisine yapılmış bağış niteliğinde olduğunu, bu altınların kişisel malı olduğu ve davalılar tarafından alınıp kendisine tekrar verilmediği iddiasına dayanılarak bu altınların aynen veya bedelinin iadesine yöneliktir.

Her nekadar bozma ilamında davacının, ziynet eşyalarının iadesine ilişkin isteği, bağışlamanın geri alınması (bağıştan rücu) niteliğinde değerlendirilmiş ise de davacının talebinin örf ve adet gereği düğünde takılan altınların kendisine takıldığı, kişisel malı olduğu iddiasına dayandığı hususu zuhulen yanlış değerlendirilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı erkeğin kişisel malı olduğu iddiasına dayalı ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Buna göre uyuşmazlığın ''Aile Hukukuna" ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davanın konusu, Aile Hukukundan kaynaklandığına göre, açılan bu davanın 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir. Mahkemece de davaya Aile Mahkemesi Sıfatıyla bakıldığından görev husunda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; kural olarak ziynet eşyaları, kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

Bu doğrultuda mahkemenin davacının davasının reddine yönelik kararı yerinde olup Dairemizce zuhulen yanılgılı değerlendirme ile bozulduğu anlaşılmaktadır.