Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/19275 K.2017/4930

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ...'in vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalılardan ... ile 12/04/2007 tarihinde 3 Nolu Erdoğdu Mahallesinde bulunan 1124 ada 102 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde yapılacak inşaatın B Blok 5. Kat doğu tarafındaki 13 nolu daireyi satın almak üzere daire satış sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereği davalı ...'e toplam 138.500 TL ödeme yaptığını, ödemeleri yaparken davalı ... ile ... arasındaki ortaklığın bozulduğunu ve inşaatın bu sebeple ilerlemediğini öğrendiğini,

davalılardan ... ile yapmış olduğu görüşmelerden bir sonuç alamaması üzerine diğer davalı ... ile görüştüğünü ve davalının kalan 31,500,00 TL'yi kendisine ödemesi halinde daireyi adına tescil edeceğini söylediğini ve davalı ...'e 31.500 TL ve ayrıca 25.000 TL daha ödeme yaptıktan sonra kendisi adına daire satış sözleşmesine konu olan taşınmaz dışında aynı arazi üzerinde G Blok Zemin Kat 4 numaralı daireyi tescil ettirdiklerini,

her iki davalıya toplamda 195,000,00TL ödeme yapmış olmasına rağmen adına tescil ettirilen evin değeri ile sözleşmedeki teslimi taahhüt edilen evin değeri arasında en az 40,000 TL fark olduğunu belirterek dairelerin değer farkından doğan 40,000 TL tazminatın 20/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında bir daire satışının yapılmadığını, herhangi bir para alış verişinin taraflar arasında gerçekleşmediğini, davacının kendisine vaat edilen dairenin verilmediği hususundaki iddiasını vaadi yapan kişiden talep etmesi gerektiğini, müvekkilinin diğer davalı olan ...'in edimlerini yerine getirmek gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... vekili ise, müvekkili ile davalı ... arasında herhangi bir ortaklık söz konusu olmadığını, müvekkilinin ortaklıktan 31/07/2012 tarihinde ayrıldığını, davacının müvekkili ayrıldıktan sonra sözleşme yaptığını savunarak müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... aleyhine açtığı davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açtığı davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalıdan 35.000,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-) Davanın 24/03/2015 tarihli duruşmasında verilen kısa kararda davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, davalı ... vekilinin, 26/03/2015 tarihli dilekçe ile hüküm kısmında maddi hata olduğunu ve müvekkili yönünden husumet yokluğu nedeni ile karar verilmesi gerekirken diğer davalı ... hakkında husumet yokluğu nedeni ile red kararı verildiğini belirterek bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmesi üzerine mahkemece,

24/03/2015 tarihli duruşmada verilen kararın hüküm kısmında davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine yazılan kısmın ... olarak, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine yazılan kısmın ... olarak düzeltildiği, gerekçeli kararda da hükmün bu şekilde yazıldığı görülmüştür. Buna göre kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmı arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli kararının hüküm kısmının çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Şu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir. 2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.