Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/19374 K.2017/5697

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava; sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı alacak istemine ilişkin olup, davacı tarafça; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 525.000,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 02.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 524.530,93 TL alacağın 05.06.2008 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı ... idaresinden tahsili ile davacı ... Başkanlığına ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6098 sayılı Borçlar Kanununun 117.maddesinde; ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenme yer almaktadır. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre; borçludan faiz talep edilebilmesi için zenginleşenin iyiniyetli ya da kötüniyetli olduğuna bakılmadan bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Somut olayda yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece; davalı tarafça davadan önce davalının temerrüde düşürülmediği dikkate alınarak, asıl alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesinin yollamasıyla HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.