Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/1992 K.2015/13616

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının elektrik direğinden sarkan tellerdeki akıma kapıldığını, hayati tehlike geçirdiğini, müvekkili vücut fonksiyonlarının % 51'ini kaybettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2.000.00 TL maddi, 20.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talebini 111.144.92 TL ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 111.144.92 TL maddi, 20.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; hükme dayanak alınan meslekte kazanma gücü kaybına ilişkin sağlık kurulu raporu Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından hazırlanmıştır.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/2 maddesi (c) bendi gereğince Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas kurulu "meslekte kazanma gücü kaybı" konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli kılınmıştır.Bu durumda, olaydan dolayı davacının meslekte kazanma gücü kaybı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Anılan Sağlık Kurulu Raporu hüküm vermeye yeterli olmadığından, bu raporda belirlenen meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre; hüküm oluşturulması isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, meslekte kazanma gücü kaybının Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlenmesinin sağlanmasından ve varılacak uygun sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.