Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/2642 K.2015/14141

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 15.09.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar ile dava dışı Fikri ve Burhan'ın birlikte inşaat yaptıklarını, taraflar arasında düzenlenen 06.01.1997 tarihli protokole göre, 3 parselde davalı adına kayıtlı 25 nolu dükkanın satışından elde edilecek paranın yarısının davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, buna ilişkin talepte bulunulduğunda, davalının sürekli müvekkilini oyaladığını, bu nedenle 25 nolu dükkanın dava tarihi itibariyle rayiç değerinin yarısı olan 80.000 TL'nin (ıslah ile 147.500 TL) faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının kötüniyetli olduğunu, protokolde paylaşımın eşit yapılmadığını, bu hususun müvekkilinin Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava ile (2012/241 E.) giderildiğini dolayısıyla alacak borç ilişkisi kalmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki protokole göre, 25 nolu dükkanın satışının yapılarak net parasının davacıya verileceğinin kararlaştırıldığı, bunun için teminat senedi verildiği, ancak, bu güne kadar davalının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediği, sözleşme davalı tarafça inkar edilmediği gibi hükümleri yerine getirilmediğinden halen ayakta olduğu, davalının ilanihaye sözleşme gereğince dükkanlarının satışını beklemesi kabul edilemeyeceği gibi, davalının satış yapmamak suretiyle edimini yerine getirmesinin iyiniyetle bağdaşmayacağı, belirlenen rayiç değerinin yarısının davacıya verilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.