Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/2704 K.2016/294

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının, maliki bulunduğu... plaka sayılı aracı ile 28.05.2013 tarihinde trafik kazası geçirdiğini ve oluşan hasarın tamiri için aracını 31.05.2013 tarihinde davalı yetkili servise teslim ettiğini ancak davalı servisin yapmış olduğu hatalı ve eksik işlemler nedeni ile müvekkilinin aracında yeniden onarım masrafı çıktığını ve yine aracın serviste kaldığı 59 gün boyunca müvekkilinin aracı kullanamadığını ve bu sebeple maddi olarak zarar uğradığını, ayrıca bu olaylar nedeni ile müvekkilinin manevi olarak da üzüntü yaşadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2000 Tl maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle görev, yetki, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemelerine ait olduğunu ve yine davanın yetki itibari ile ... mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, ayrıca dava konusu olayda kaza yapan araç ile ilgili kasko sigortası prosedürü gereği işlem yapıldığını ve eksper tarafından belirlenen tüm onarımın gereği gibi yerine getirildiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat yönünden 2.320,00 TL mahrumiyet zararının, davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, manevi tazminat yönünden ise talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, eser (araç tamiri) sözleşmesinden doğan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında 6502 sayılı yasa kapsamında eser sözleşmesinin mevcut olduğu, davacının da 6502 sayılı yasa kapsamında, ''tüketici'' tanımına uyduğu açık olup, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi, aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiştir.