Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/2735 K.2016/695

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Aile Mahkemesi'nin 2010/97 Esas-2010/1360 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını ve kararın kesinleştiğini, müvekkili davacıya düğünde takılan ziynet eşyası ve paraların düğünden hemen sonra davacının ailesi tarafından alındığını ve müvekkiline iade edilmediğini belirterek, 120 adet ufak altın ve 9 adet bileziğin değerinden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000 TL'nin boşanmanın kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 09/04/2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesinde 2.000 TL olarak talep etmiş oldukları ziynet eşyası istemini 14.296,50 TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiş ve ıslah harcını tamamlamıştır.

Davalı vekili, 08/07/2014 havale tarihli dilekçesinde; ıslah talebinin zamanaşımına uğradığını, altınların düğün sırasında çalınma tehlikesine karşı önlem için geçici olarak alındığını ancak daha sonra taraflara iade edildiğini, bir kısmının evlilik sırasında ihtiyaçlar için bozdurulduğunu kalan kısmını da davacının evden ayrılırken götürdüğünü belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 82 adet küçük altın karşılığı 13.025,70 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.