Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/3069 K.2016/1222

Taraflar arasındaki çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait ziynet eşyalarının düğünden sonra davacıdan alınarak bozdurulduğunu, araba alındığını, çeyiz eşyalarının ise davalı tarafta kaldığını iade edilmediğini belirterek, (ziynetleri ve çeyiz eşyalarını ayrıntılı olarak sayarak) aynen iadesine mümkün değilse dava tarihi itibari ile bedelleri olan 54.000 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen eşya listesini kabul etmediğini, davacının birkaç parça çeyiz eşyası getirdiğini, bu eşyaları teslime hazır olduğunu, ziynet eşyalarının ise davacı tarafça götürüldüğünü belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ziynet eşyaları yönünden açılan davanın kabulüne, davalının evinde tespit edilen ve yargılama sırasında davacı tarafa teslim edilen yatak odası takımı, bulaşık makinesi, fırın, 2 adet halı seccade, 6 parça halı, elektrikli süpürge, elektrikli küçük ev aletleri, 21 kişilik yemek ve kaşık-bıçak takımı, çeyiz sandığı ve içerisindeki danteller, kristal takımı yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, bunun dışındaki eşyalar yönünden açılan davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davanın konusuz kalması halinde yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden davanın açıldığı tarihte haksız olan taraf sorumlu olur. Buna göre davanın konusuz kalması halinde mahkemenin yargılamayı sürdürerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit edip, o tarafı yargılama giderlerinden sorumlu tutması gerekir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi gereğince; anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedeniyle delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur.

Somut olayda; davacı hem çeyiz hem de ziynet eşyaları davalıdan talep etmiş, yargılama sırasında mahallinde keşif icrasından sonra davalı bir kısım ev eşyalarını davacıya iade etmiş, mahkemece iade edilen eşyalar yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı vekili yararına vekalet ücretine karar verilmiştir.

Oysa ki; davanın açıldığı tarihte davacının çeyiz eşyasının iadesine dair talebinde haklı olduğu yargılama sırasında davalı tarafça eşyaların davacıya iadesinden anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece; konusuz kalan eşya yönünden de davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; mahkemece; davalı vekili lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi HUMK.nun 438/7.maddesine göre yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmının X.fıkrasında yer alan “...davalı yararına karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine...” ifadesinin tamamen çıkarılması ile hükmün V. fıkrasında yer alan "Davacının açmış olduğu ziynet eşyaları yönünden karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince davacı vekili yararına 2.032 TL nisbi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin çıkartılarak yerine "davacının açmış olduğu çeyiz eşyalarına ilişkin davada davalının evinde olduğu anlaşılan ve